يفتح الله لهم ابوابا . خ 165 ص 541 س 5 قبل ان تغلق ابوابه . خ 205 ص 676 س 13 تدافعته الابواب . خ 210 ص 692 س 4 ابَوْا : سر باز زدند ، ناخوش داشتند . ر . ا ب ى فابوا حتى جنحت . ن 58 ص 1042 س 1 - در عبارات ذيل ابوا به وسيلهء حرف شرط ( انْ ) معنى مضارع دارد . فان ابوا اعطيتهم حد السيف . خ 22 ص 81 س 9 ابور : تباه‌تر ، فاسدتر . ر . ب و ر - ابور ، بر وزن افعل صفت تفصيلى است سلعة ابور من الكتاب . خ 147 ص 447 س 3 ابى سرباز زد . ر . ا ب ى فابى الله الا اخفاءه . خ 149 ص 464 س 2 فابى الله الا اخفاءه . خ 149 ص 454 س 2 فابى ان يقبلها . خ 159 ص 509 س 5 فابى بعد سمعه لها . خ 202 ص 672 س 3 - در عبارات ذيل ، فعل ماضى ابى به وسيلهء حرف شرط ( انْ ) به مضارع ( اگر سر باز زند ) مبدل شده است : فان ابى قوتل . خ 172 ص 558 س 5 فان ابى قاتلوه . ن 6 ص 840 س 8 ابْيات : م . بَيت : خانه . ر . ب ى ت من غير ان تخالط ابياتهم . ن 25 ص 879 س 9 ابيت : سر باز زدم ، امتناع كردم . ر . ا ب ى - ابيت فعل ماضى متكلم وحده است . در اينجا به وسيلهء حرف شرط ( انْ ) معنى ( امتناع مىكردم ) دارد . و الله لئن ابيتها . خ 121 ص 377 س 12 ابيتُ : شب را بيدار به سر ببرم . ر . ب ى ت و الله لان ابيت . خ 215 ص 713 س 2 او ابيت مبطانا . ن 45 ص 970 س 4 ابَيْتُمْ : سر باز زديد ، امتناع كرديد . ر . ا ب ى فابيتم على اباء المخالفين . خ 35 ص 116 س 8